Portal towarzyski – Ogłoszenia towarzyskie, Anonse matrymonialne.

Samice większości gatunków ssaków na ogół głośno i widocznie manifestują, że przyszedł okres płodny i co za tym idzie, czas na seks. Na przykład u szympansów po trwającej miesiąc abstynencji dochodzi do prawdziwej orgii, a poszczególne szympansice w ciągu kilku dni odbywają nawet po 100 stosunków. U ludzi mężczyźni nie wiedzą, kiedy kobiety są płodne. Tylko, czy na pewno tak jest? No i dlaczego?

U zdecydowanej większości ssaków do stosunków seksualnych dochodzi tylko w okresie ruji, która jest manifestowana np. przez zmianę koloru genitaliów, inny zapach samic lub ich nachalność. Jest tak, bo tylko wówczas istnieje szansa na spłodzenie potomstwa, a seks jest kosztowny. Przy czym w tym wypadku chodzi przez kosztowny należy rozumieć dużą ilość energii, którą „pochłania”.
Ludzie są inni. Owulacja u kobiet jest niewidoczna, a do stosunków seksualnych dochodzi przez cały okres trwania cyklu miesiączkowego. Długo nie wiedziano, czy mężczyźni w ogóle są w stanie wyczuć, kiedy ich partnerki są „płodne” i dlatego przyjęto model „ukrytej owulacji”. Dziś – za sprawą szeregu badań i eksperymentów – wiemy, że ludzie wyczuwają „ten” czas i zależnie od fazy cyklu zmieniają swoje zachowanie. Jednak w porównaniu z innymi ssakami te zmiany są niewielkie.

onet.pl

Badania psychologów ewolucyjnych dowodzą, że większość kobiet poszukując mężczyzny od stuleci kieruje się takimi samymi kryteriami. Co więcej, inne rzeczy nas pociągają, kiedy poszukujemy kandydata na męża inne, jeśli mamy ochotę na gorący romans.
Psychologia ewolucyjna to stosunkowo nowa, wzbudzająca kontrowersje gałąź nauki. U jej podstaw leżą założenia, że na nasze zachowania w dużej mierze wpływają te strategie działania. Jeżeli dane zachowanie było skuteczne, czyli zwiększało szanse na rozmnożenie się i przeżycie, zostawało przekazywane w genach potomkom. Kolejne pokolenia powielały te zachowania i w ten sposób utrwaliły się one w naszej psychice jako najskuteczniejsze wzorce działania. Dlatego też, kobiety od lat stosują te same strategie wyboru mężczyzn, choć nie zawsze w pełni sobie uświadamiają, co nimi kieruje.

Idealny mąż
Czego zatem pragniemy od idealnego kandydata na męża? Jak się okazuje, wymagań mamy sporo i są one bardzo różnorodne. Na pierwszym miejscu plasuje się miłość. Banalne? Oczywiste? Nie do końca, jeśli dodamy wyjaśnienie psychologów ewolucyjnych. Romantyczne uczucie łączące kochanków obecne jest w kulturach prawie wszystkich społeczeństw na świecie. Dla kobiety stanowi przede wszystkim zapewnienie, że partner będzie zaangażowany w związek, a w przyszłości wesprze ją w wychowywaniu dzieci i dostarczy niezbędnych środków do utrzymania rodziny. Partner nie okazujący miłości byłby wątpliwą lokatą uczuć, przede wszystkim dlatego, że kobieta nigdy nie miałaby pewności, czy nie zostanie porzucona lub zdradzona, a jej dzieci zaniedbane.

Tuż za potrzebą miłości plasują się odpowiedzialność oraz stałość. Jeżeli partner, czuje się odpowiedzialny za rodzinę, będzie starał się zapewnić jej poczucie bezpieczeństwa, zarówno pod względem finansowym, jak i emocjonalnym. Zatroszczy się o dzieci i zainwestuje w ich wychowanie. Niezrównoważony partner jest dużym obciążeniem dla kobiety, bardzo często jego zachowanie rzutuje na jej stan psychiczny. Mężczyzna niestały w uczuciach również nie będzie dobrym kandydatem na ojca.

Źródło onet.pl

Praca stwarza idealne warunki do romansu. Spędzamy w niej minimum jedną trzecią dnia, poznajemy nowych ludzi i… nie jesteśmy kontrolowani przez stałych partnerów. Komu służą miłosne uniesienia w biurze, komu mogą poważnie zaszkodzić oraz czy da się je w ogóle ukryć?

Romans w pracy niesie z sobą sporą dawkę adrenaliny. Wiele firm już na początku otwarcie informuje, że związki między pracownikami są u nich zabronione, bo wpływają na jakość wypełnianych obowiązków i ogólne relacje w zespole. Między innymi z tego powodu, a także z obawy przez plotkami, utrzymanie firmowego romansu staje się dla zakochanych celem samym w sobie.

Wiadomo, że miłość jest ślepa i za nic ma politykę firmy, ale warto się zastanowić, dlaczego mimo realnego ryzyka utraty zatrudnienia ludzie wdają się w “pracowe” romanse. Specjaliści rynku HR zwracają uwagę na kilka czynników: • Na pierwszym miejscu znalazła się ilość czasu, jaką spędzamy w firmie. Z tego powodu na drugie, prywatne życie, często brakuje już miejsca w naszym kalendarzu. W efekcie nie poznajemy nowych osób, a starzy znajomi z dnia na dzień nie staną się atrakcyjniejsi.

• Kolejnym czynnikiem jest zbliżony profil zawodowy. Ludzie zajmujący się podobnymi rzeczami lub pracujący chociażby w obrębie jednej branży zawsze znajdą wspólne tematy, które w efekcie zbliżają ich do siebie.

• W pracy znacznie łatwiej o pretekst do nawiązania znajomości. • Romansom sprzyjają też wyjazdy służbowe, szkolenia, imprezy integracyjne i… wspólne nadgodziny. • Nie zapominajmy o istnieniu prawdziwej miłości. • I o ludziach, którym po prostu się nudzi w ciągu dnia i szukają urozmaicenia.

Źródło: wp.pl

Nie stoją przy drogach. Nie pracują w podrzędnych agencjach, schowanych w mieszkaniach starych kamienic w centrum. Umawiają się tylko z eleganckimi biznesmenami z “wypchanym portfelem”. Dlaczego? Bo nie są tanie. Noc z nimi kosztuje nawet kilka tysięcy złotych! Luksusowe prostytutki zdradzają serwisowi NaSygnale.pl, czemu ich ciała są takie drogie.

Niełatwo było nam namówić kobiety trudniące się najstarszym zawodem świata do zwierzeń. Szczególnie ich “luksusowe” wersje. Większość z nich, słysząc słowo: “dziennikarz” rzucała słuchawką. Inne tłumaczyły, że mówienie o tym, co robią jest dla nich zbyt trudne… Dlaczego?

- To nic przyjemnego opowiadać, ile bierzemy za robienie loda, ile kosztuje numerek bez gumki lub czy całujemy klientów – powiedziała Alicja. – Jeśli chcesz wiedzieć, przyjdź i zapłać, wtedy się dowiesz! – rzuciła zdenerwowana, po czym rozłączyła się.

Po kilku nieudanych próbach do rozmowy udało się przekonać Karinę. 24-latka jest wysoką, szczupłą brunetką. Na zdjęciach zamieszczonych na portalu towarzyskim kusi czerwoną, koronkową bielizną, pończochami i czarnymi szpilkami. Można ją znaleźć w zakładce “lux” – tych najdroższych. Dlaczego? To ustalam w trakcie rozmowy, na którą udaje mi się umówić.

Sposób na znalezienie partnera?

Katrina przyjechała do Polski trzy lata temu z Moskwy. Studiowała psychologię. Dobrze zna język polski, rosyjski i angielski. Kiedyś pracowała jako tłumaczka, dziś sprzedaje w sklepie z galanterią skórzaną. Do wysłania ogłoszenia towarzyskiego namówiła ją koleżanka. Początkowo były to zwykłe anonse. Zgłaszali się jednak mężczyźni, których nie interesowała “gra wstępna”, czyli randki, romantyczne kolacje i wypady do kina.

- Oddzwaniali do mnie faceci, którzy nie mieli za grosz kultury i niczego do zaoferowania, a wymagania stawiali wysokie. Każdy od razu chciał zaciągnąć do łóżka i wykorzystać, a ja chciałam tylko znaleźć partnera… – wspomina Katrina.

Jej marzenia o poznaniu księcia z bajki prysnęły jak bańka mydlana. Wtedy zrodził się pomysł, by za spotkania jednak brać pieniądze. I to nie małe. Jak sama przyznaje, wysoka cena jest proporcjonalna do tego, jakie mniemanie ma o sobie dziewczyna.

- Szanuję siebie, dlatego cena jest wysoka. Tanie dziewczyny są dla takich mężczyzn, którym jest obojętne, z kim to robią. Oni chcą tylko przyjemności i szybkiej zabawy. Mnie interesuje tylko inteligentny, zadbany człowiek, o wysokiej kulturze osobistej. Taki, który w łóżku potrafi dać przyjemność także kobiecie – mówi serwisowi NaSygnale.pl Katrina.

“Zadbany człowiek” musi też mieć “zadbane” konto w banku. Godzina z Katriną kosztuje 600 złotych. Ci którzy zechcą spędzić z nią noc, obudzą się z portfelem chudszym o 3 tysiące złotych. Nie licząc kosztów kolacji i pokoju w hotelu.

24-latka tłumaczy, że takie sumy odstraszają tych, którzy oczekują jedynie szybkiego numerka. W swoim anonsie wprost zaznacza, że poszukuje “zamożnego mężczyzny”, który będzie potrafił “nieskąpo traktować kobietę – jak w życiu, tak i w łóżku”.

- Dla mnie to trochę żywiołowe, żeby z każdym iść do łóżka. Ten, który naprawdę chce partnerki na spotkania, ale nie tylko na seks, będzie potrafił się za to odwdzięczyć – tłumaczy Rosjanka. – Gdyby chodziło mi tylko o pieniądze, to cena byłaby niższa, bo przecież kobieta może przez siebie nie wiadomo ilu facetów przepuścić w ciągu nocy, żeby tylko zarobić – dodaje.

Mimo że oferuje usługi seksualne (choć wprost o tym nie mówi), nie lubi nazywać się prostytutką, nawet taką luksusową. Zapytana o to, co oferuje za te 600 zł, zaczyna się denerwować.

- Bardzo nie lubię pytania, co wliczane jest w cenę godziny ze mną. Od razu im mówię, żeby dzwonili do tanich prostytutek, które mają cenniki za konkretne usługi. Ja oferuję spotkania, podczas których wszystko może się wydarzyć. Jeśli mężczyzna będzie atrakcyjny pójdziemy do łóżka i obydwoje będziemy robić to, na co nam przyjdzie ochota. Jeśli mi się nie spodoba, zrezygnuję – tłumaczy Katrina.

Źródło: nasygnale.pl

O przemijającej modzie na obfity biust i przyszłości chirurgii plastycznej PAP Life rozmawiał z dr Perem Hedenem, światowej sławy profesorem chirurgii plastycznej Uniwersytetu Karolinsk
PAP Life: – Czy duże piersi są modne?

Dr Per Heden: – Prawda jest taka, że kobiety, które przychodzą na zabieg powiększenia piersi, w rzeczywistości nie są zainteresowane dużym biustem. Dowodzą tego przeprowadzone przez nas badania. Znacząca większość pacjentek, 71 proc., rozważa zmianę wyglądu piersi nie z powodu rozmiaru swojego biustu, ale z powodu kształtu piersi.

PAP Life: – Rozmawiamy o nieinwazyjnej metodzie powiększania i modelowania piersi. Na czym ona polega?

P.H.: W przypadku zabiegu Macrolane wypełniamy piersi w celu odmłodzenia ich wyglądu. Zabieg nie wymaga interwencji chirurgicznej. Kwas hialuronowy wstrzykuje się pomiędzy ścianę klatki piersiowej, a gruczoł piersiowy, aby uzyskać efekt powiększenia.

“Piersi nigdy nie są za duże!” – sprawdź, co mówią faceci!

PAP Life: – Czy zabieg trzeba powtarzać?

P.H.: – Czas wchłaniania się kwasu hialuronowego jest sprawą indywidualną każdej pacjentki. Są panie, które uważają, że 1,5 roku po zabiegu ich piersi się nie zmieniły. Są również takie pacjentki, które po pół roku od wstrzyknięcia kwasu uważają, że wszystko się wchłonęło. Czas powtórnego wstrzyknięcia w celu uzupełnienia substancji może wynosić od trzech miesięcy do 1,5 roku. Średni czas powtarzania zabiegu wynosi od 9-12 miesięcy.

PAP Life: – Jest to milowy krok w zabiegach powiększania i modelowania piersi.

P.H.: – To prawda, obecnie możemy zaproponować pacjentkom znacznie więcej. W przeszłości powiększanie piersi polegało jedynie na umieszczeniu silikonowych implantów. Dziś mamy nie tylko silikonowe implanty, ale również zabiegi Macrolane oraz przeszczepy tłuszczu. Jak widać istnieje wiele sposobów na poprawę wyglądu piersi.

PAP Life: – Czy mężczyźni również mogą skorzystać z takich zabiegów?

P.H.: Obserwujemy wzrost liczby mężczyzn zainteresowanych tym zabiegiem. Mężczyźni wykazują mniej pozytywne nastawienie do zabiegów z zakresu chirurgii estetycznej. Nie chcą przyznawać się, że oni również korzystają z zabiegów poprawiających ich wygląd. Tak więc taki drobny zastrzyk jest dla mężczyzn idealnym rozwiązaniem.

Źródło: onet.pl

Świadomość społeczna dotycząca zaburzeń seksualnych i ich ewentualnych przyczyn jest coraz większa. Mimo to, ich leczenie najczęściej kojarzy się z podawaniem Viagry. Tymczasem zaburzenia seksualne nie ograniczają się do zaburzeń erekcji, nie dotyczą tylko mężczyzn i nie zawsze mają przyczynę leżącą w ciele.

Metody leczenia zaburzeń seksualnych nie ograniczają się do stosowania jednego leku i w dużej mierze zależą od specyfiki zaburzenia i jego przyczyn. Jak mówi seksuolog Krzysztof Bojar (pracujący w gabinecie seksuologicznym Lecznica “Prosen” w Warszawie oraz w gabinecie „Pro Familia” w Lublinie): – Pacjenci zgłaszający się ze swoimi problemami do lekarza seksuologa zazwyczaj nie mają koncepcji swojego leczenia, oczekują raczej propozycji od lekarza. Potrafią określić co im przeszkadza w dobrym funkcjonowaniu w związku, ale wybór sposobu terapii ustalamy wspólnie na pierwszej wizycie. Warunkiem skuteczności terapii jest oczywiście pełna akceptacja metody diagnostyki i leczenia przez pacjenta.”.

Źródło: kobieta.wp.pl

Czy słyszałaś kiedyś powiedzenie „We dwoje smakuje lepiej”? Zostało ono wymyślone nie bez powodu – przecież jedzenie w samotności nie jest żadną przyjemnością. Za to posiłek zjedzony w towarzystwie ukochanego jest nie tylko ucztą dla podniebienia, ale i prezentem dla zmysłów.

Gotowanie dla samej siebie nie jest przyjemne, a i smak posiłków daleko odbiega od doskonałości. Prawdą jest, że gotując dla jednej osoby nie wkładamy w to serca. Robimy wszystko automatycznie, nierzadko w jednym wielkim garnku, aby wystarczyło na kilka dni. Jeżeli posiłek ma zjeść z nami druga osoba, jest zupełnie inaczej – wtedy nawet marchewka jest równo pokrojona i smakuje wybornie.

Wspólny posiłek nie musi być obrzydliwie drogim daniem. Jeżeli zjesz go w towarzystwie ukochanego, to nawet zwykła grochówka nabierze niepowtarzalnego smaku. Jednak jest kilka dni w roku, kiedy można pokusić się o wyczarowanie czegoś wykwintnego. Są nimi chociażby urodziny, Walentynki i wszelkie rocznice.

Przez żołądek do serca

Najbardziej romantycznym posiłkiem jest kolacja. Śniadanie czy obiad nie zapewnią tej magicznej oprawy. Kiedy zapadnie zmierzch, atmosfera robi się coraz bardziej gorąca, a w perspektywie jest długa noc… Zanim jednak zdecydujesz się na konkretną potrawę, nie zapominaj o przystawkach.

Zapamiętaj, że najsilniejszymi afrodyzjakami są m.in. owoce morza, szampan, żeń-szeń, seler, kakao i czekolada. Z kolei przyrządzając danie główne nie zapomnij dodać do niego chociażby lubczyku, kolendry, bazylii, cynamonu, chilli czy też kopru włoskiego. Te zioła i przyprawy także obudzą w was dzikie żądze.

Źródło: wp.pl

Kłopoty z przemianą materii, mocna budowa – oto niektóre z pseudonaukowych tłumaczeń usprawiedliwiających nadwagę. Większość z nich to kiepskie wymówki, niemające żadnego potwierdzenia w faktach. Pewne jest bowiem jedno: tyje ten, kto je za dużo.

Racjonalne odżywianie potrafi być męczące. Można nie łączyć węglowodanów i białek, odżywiać się według grupy krwi albo faz Księżyca, ale z pewnością nie jest to ani zdrowe, ani smaczne. Najwyższy czas rozwiać uparcie lansowane żywieniowe stereotypy – po to, by jedzenie zaczęło wreszcie sprawiać nam przyjemność.
* Mam masywne kości
To jedno z równie popularnych, co absurdalnych usprawiedliwień zbędnych kilogramów. Nadwaga nie jest kwestią budulca kostnego. U osoby szczupłej kości stanowią tylko około ośmiu, dziewięciu procent ciężaru ciała, zaś u ludzi o krępej sylwetce maksymalnie dziesięć procent. Kości każdego z nas ważą w stosunku do wzrostu mniej więcej tyle samo. U mężczyzny o wadze 90 kilogramów i wzroście 1,90 cm jest to najwyżej dziewięć kilo. Mimo to wciąż słyszy się argument o masywnej budowie ciała, która jest rzekomo odpowiedzialna za zwały tłuszczu na biodrach.

Wniosek: marna wymówka.
* Tyje się jedząc za dużo naraz
Trudno rozwiać mity związane z odżywianiem. Zwłaszcza te dotyczące częstotliwości spożywania posiłków ciągle są podstawą najbardziej fantastycznych spekulacji. Tymczasem najważniejsza zasada jest prosta: liczy się ogólny bilans, czyli liczba dostarczonych kalorii. Ten, kto podjada przez cały dzień, tyje tak samo jak ktoś, kto owe kalorie pochłania za jednym zamachem.

Wniosek: liczy się ilość spożytych produktów i ich wartość energetyczna.

Źródło: onet.pl

Chcesz wykorzystać jak najlepiej każdą chwilę? Postaw na lekkość i zmysłowość – one nigdy nie wyjdą z mody. Nic tak skutecznie nie wprowadza nas w dobry nastrój jak efemeryczne zapachy pozyskiwane z białych kwiatów.

Zapachy kwiatów są kuszące i radosne. Nie mają pełnić żadnych praktycznych funkcji, lecz przed wszystkim cieszyć i zachwycać. Komponować się z beztroskim, lekko leniwym nastrojem lub w razie potrzeby poprawiać samopoczucie.

Jeśli chodzi o świat zapachów to biel jest zawsze na topie. Nic więc dziwnego, że do najbardziej pożądanych w tym sezonie należą wszelkiego rodzaju zapachy powstałe na bazie białych kwiatów: kwiatu lotosu, jaśminu, orchidei i frezji.

Źródło: uroda.onet.pl

Czy możemy być wolni, będąc z drugim człowiekiem? Absolutnie tak. Jestem wolny, gdy czuję, że chcę być właśnie z tą osobą. Człowiek wolny robi, co chce. Może powiedzieć: „nie muszę z tobą żyć, ale dobrze jest z tobą żyć” – mówi dr Alfried Langle, austriacki psychoterapeuta, uczeń Viktora Frankla, twórcy psychologii egzystencjalnej, w rozmowie z Renatą Arendt-Dziurdzikowską.

Czy można nauczyć się miłości? Wzbudzić ją w sobie?

Miłość nam się przytrafia. Nie możemy sobie nakazać: kochaj! Nie możemy sobie rozkazać: przestań kochać! Nie cierp, gdy ona odchodzi. Miłość musi się wydarzyć we właściwy, esencjonalny sposób. Zaczynamy kochać w momencie, gdy ujrzymy istotę drugiego człowieka, która rezonuje z naszą istotą.

Co to znaczy „rezonować z istotą drugiego człowieka”?

Rozpoznajemy siebie w partnerze. Mówimy wtedy: „jakbym cię znał od zawsze”. Albo fascynuje nas odmienność: „ty jesteś czymś, czym ja nie jestem”. Przyciąga nas i porusza istota tej osoby. Widzimy jej wyjątkowość. Gdy ktoś pyta: „dlaczego kochasz właśnie ją?”, odpowiadamy: „ponieważ ona taka jest”. Jest taka, jaka jest, niepowtarzalna.

Albo mówimy: „kocham go, bo mamy radosny seks”, „ona tak dobrze gotuje i dba o dzieci”.

To znaczy, że ukochaną osobę postrzegam jedynie poprzez możliwość zaspokojenia swoich potrzeb i braków.

Dajemy sobie to, co możemy dać. Miłość jest także po to, byśmy mogli zaspokajać potrzeby i braki.